Crap and Scraps

nakakatawa pero isa lang ang tumugma sa ilang daang pahinang nakaladlad sa aking harapan. Sa wakas, doctor ka na (2006 board exam) - kung alam ko lang, nag attend sana ako sa oath taking ng kapatid ko na kasabay mong nanumpa. Tinamad ata ako nung araw na yun at ayaw din ng kapatid ko ng maraming etchos.

Pagkakataon nga naman, sa tagal ng panahong dumaan sa pagitan ng huli nating pagkikita eh bigla kitang hinanap. Hindi ko ito sinulat para magpaka-emo sa nakaraang matagal ko nang ibinaon sa limot; walang balikan, walang sama ng loob. Malamang ay kinasal ka na dun sa babaeng pinalit mo sa akin (dapat lang ano, saksi akong buhay sa panloloko mo sa kanya nung nagsisimula pa lang kayo). Gusto ko lang sigurong kamustahin ka, ganun lang kasimple.

Ano ba ang masasabi ko sa lalakeng first love ko, ang lalakeng nagmulat sa akin sa mundo ng miserableng pakikipagrelasyon. Ewan, siguro nagpapasalamat ako na hindi tayo nagkatuluyan hehehe. Pero nandito na rin lang ako sa usapang nakaraan, lulubusin ko na lang since 1% chance ang pag-asa kong mabasa mo to or may makakita sa iyo at sabihin na bigla kitang naalala.Di naman ako tutulungan ng mga pinsan ko (mga lalake) at ayaw na ayaw nila sa iyo hahaha.

Tandang-tanda ko pa ung araw na naghiwalay tayo. Pagkauwi mo, sabi mo may pag-uusapan tayong importante. Nakangiti lang ako as usual at naghintay ako na magpalit ka. Pumasok ka, hinawakan ang aking kamay at diretso mong nasabi na kailangan na nating maghiwalay. Sinabi mong mahal mo ako pero bata pa tayo (16 pa lang ako, 17 ka na - uh buwan lang kasi pagitan natin) at gusto mo pang makaranas na lumigaw ng iba. Kasama na dun ang kwentong pinagpipilitan mong mahal mo ako pero eto ang gusto mong mangyari, kesyo high school pa lang tayo ay crush mo na ako kaya ka lagi na sa classroom ko (hmf, ung crush mo nung hs ung taga kabilang classroom namin eh) at ang pinakamatindi mong binitawan na salita ay ang babalikan mo din ako balang araw.

Sa totoo lang, dahil sa sinabi mong yan, naging mailap ako sa mga manliligaw ko. Pinanood lang kita na mambabae ng mambabae kahit sinagot ka na ng babaeng pinagpalit mo sa akin - isang matangkad, mestisa, mayaman at hmm...super girly girl. Ewan ko kung nagsuffer ka din sa katotohanang magkasama tayo sa iisang boarding house na hindi kita kinakausap, iniiwasan ka tuwing nakauwi ka na. ang mga panahong nananadya akong nauwi ng gabing-gabi, lasing at andun ka naghihintay sa baba para pagbuksan ako ng pintuan ng nakasimangot. Weird pero nagpapasalamat ako na dahil naghiwalay tayo, natutunan kong tumayo sa aking sariling mga paa, magbarkada, uminom at maappreciate ang golden age ng Filipino bands. Nawala ako ng halos dalawang taon nung pumunta ako ng Australia tapos paguwi ko ay lumipat ako sa boarding house ng isa ko pang pinsan. Bumalik na lang ulit ako sa boarding house natin (kasi pinsan ko rin may-ari) after malaman ng magulang ko na may bf ako at nagpatuloy pa rin ang aking cold treatment sa iyo. For the first time nung panahon na iyon, nagharap kami ng babaeng pinalit mo sa akin. Kapal ng mukha niyang simangutan ako at bagsakan ng pintuan pagkatapat ko sa kwarto mo. Haler, ako pa nga dapat ang magalit. Pero di bale, tinapatan ko din naman kayo at araw-araw nandun ang bf ko (ang lalakeng hindi nga babaero pero pinagod lang ako after 9 years kaya naghiwalay din kami) na selos na selos sa iyo.. hahaha. Andun din ang panahon na alam ko na gusto mo akong makausap pero hindi kita pinagbigyan. By that time, 4 na taon na kitang hindi iniimikan though nagagawa ko naman ngitian ka kahit papaano at nasabay na rin akong kumain pag nagkataon.

Nga pala...nabasa mo ba ung sulat ko sa iyo nung time na dun pa ako sa kabilang boarding house nakatira? Inipit ko siya sa notebook mo, ung sulat na sinabi kong hindi na ako maghihintay na balikan mo ako at inamin kong wala akong lakas na loob na kausapin ka. 2 years na tayong hiwalay nun at wala pa rin akong bf hahaha. Gee, okay lang naman un sa akin actually. Nagenjoy naman ako na pinapaligiran ako ng mga barkadang lalake na hindi ako maligawan at hanggang kanta na lang sila ng "pare ko" ng eraserheads - isa siguro sa kinabuwisitan mo nung naghiwalay tayo. Wala akong magagawa eh, mas gusto ko ang company ng mga lalake kesa sa mga babae. Kwela, hindi pinaguusapan ang mga emoshet ng mga crush crush, lagi akong nalilibre at bitbit sa mga bar, show, basketball games ng uaap, etc. Anyway, yun ang huling attempt ko na tapusin ko ang kahibangan ko na magkakabalikan tayo. Sinulat ko siya na may luha at kirot sa puso.

Isa na rin siguro sa mga dahilan kaya kita naaalala ay dahil natapat ako sa isang katulad mo...isang multo. un lang, hindi naman niya ako minahal though pareho lang halos ang inyong dahilan kaya niya ako iniwan pero ibang kwento naman yun at ayokong pagusapan haha. Maybe after 10 years pa.

So kamusta ka na kaya ngayon? Ang corny mo naman, walang friendster, walang facebook. kasal ka na ba? Ilan na anak mo? Hindi ko alam kung dala lang to ng pagsisising hindi kita pinagbigyan na magkaayos tayo at kahit papaano ay maging magkaibigan sana tayo. Last kitang nakita ay 1997, at sa wakas, kinausap kita. Yun na siguro ang pinakamahabang limang minuto ng buhay ko nung panahong iyon.

Hindi kita makakalimutan habang ako ay nabubuhay at lagi kitang maaalala na may ngiti - siyempre, ikaw ang first love ko. Sa bawat biglang amoy ko ng pabangong "farenheit", sa mga kamukha mong makakasalubong ko - naaalala kita. Mapait man nung una pero totoo ang sinasabi nila, tatawa ka na lang pagkalipas ng ilang taon...un nga lang, hindi ko maipaliwanag kung bakit naluluha ako sa pagsulat neto.

Teka, nasaan ka na ba?

- thanks to Dervy for taking the time to read through the blog and editing it.

From a personality quiz i took in facebook some months back:

ISFPs live in the world of sensation possibilities. They are keenly in tune with the way things look, taste, sound, feel and smell. They have a strong aesthetic appreciation for art, and are likely to be artists in some form, because they are unusually gifted at creating and composing things which will strongly affect the senses. They have a strong set of values, which they strive to consistently meet in their lives. They need to feel as if they're living their lives in accordance with what they feel is right, and will rebel against anything which conflicts with that goal. They're likely to choose jobs and careers which allow them the freedom of working towards the realization of their value-oriented personal goals.

ISFPs tend to be quiet and reserved, and difficult to get to know well. They hold back their ideas and opinions except from those who they are closest to. They are likely to be kind, gentle and sensitive in their dealings with others. They are interested in contributing to people's sense of well-being and happiness, and will put a great deal of effort and energy into tasks which they believe in.

ISFPs have a strong affinity for aesthetics and beauty. They're likely to be animal lovers, and to have a true appreciation for the beauties of nature. They're original and independent, and need to have personal space. They value people who take the time to understand the ISFP, and who support the ISFP in pursuing their goals in their own, unique way. People who don't know them well may see their unique way of life as a sign of carefree light-heartedness, but the ISFP actually takes life very seriously, constantly gathering specific information and shifting it through their value systems, in search for clarification and underlying meaning.

ISFPs are action-oriented individuals. They are "doers", and are usually uncomfortable with theorizing concepts and ideas, unless they see a practical application. They learn best in a "hands-on" environment, and consequently may become easily bored with the traditional teaching methods, which emphasize abstract thinking. They do not like impersonal analysis, and are uncomfortable with the idea of making decisions based strictly on logic. Their strong value systems demand that decisions are evaluated against their subjective beliefs, rather than against some objective rules or laws.

ISFPs are extremely perceptive and aware of others. They constantly gather specific information about people, and seek to discover what it means. They are usually penetratingly accurate in their perceptions of others.

ISFPs are warm and sympathetic. They genuinely care about people, and are strongly service-oriented in their desire to please. They have an unusually deep well of caring for those who are close to them, and are likely to show their love through actions, rather than words.

ISFPs have no desire to lead or control others, just as they have no desire to be led or controlled by others. They need space and time alone to evaluate the circumstances of their life against their value system, and are likely to respect other people's needs for the same.

The ISFP is likely to not give themself enough credit for the things which they do extremely well. Their strong value systems can lead them to be intensely perfectionist, and cause them to judge themselves with unneccesary harshness.

The ISFP has many special gifts for the world, especially in the areas of creating artistic sensation, and selflessly serving others. Life is not likely to be extremely easy for the ISFP, because they take life so seriously, but they have the tools to make their lives and the lives of those close to them richly rewarding experiences.